Terapia neurologopedyczna dla pacjentów po incydencie

Kiedy?

Pacjenci dorośli trafiają zazwyczaj do logopedy po incydencie neurologicznym takim jak udar, choroba nowotworowa, wypadek komunikacyjny czy pęknięty tętniak. Zdarzenia te stanowią przyczynę wielu trudności związanych z mową, takich jak różne rodzaje afazji czy dyzartrii. W takich sytuacjach neurologopeda kładzie nacisk na pomoc pacjentowi w odzyskaniu zdolności do samodzielnego komunikowania się oraz wyrażania potrzeb, przy równoczesnej pracy nad poprawą jakości nadawanej mowy, tak by była zrozumiała dla otoczenia. W przypadku obniżonej sprawności narządów artykulacyjnych, trudności z prawidłowym połykaniem i oddychaniem logopeda podejmuje działania mające na celu usprawnienie zaburzonych funkcji, tak by podnieść jakość życia pacjenta i w miarę jego możliwości przywrócić mu utracone umiejętności.

Kolejnym ważnym aspektem w pracy neurologopedy z osobami dorosłymi jest prowadzenie terapii dla osób dotkniętych chorobami neurodegeneracyjnymi takimi jak Alzheimer, Parkinson czy otępienie czołowo – skroniowe. Praca z takim pacjentem skupia się głównie na podtrzymaniu umiejętności językowych i poznawczych na jak najwyższym poziomie przez jak najdłuższy czas, poprzez regularne wykonywanie ćwiczeń wzmacniających i usprawniających mięśnie artykulacyjno – oddechowo – fonacyjne oraz stymulację pamięci, trening rozumienia zadań prostych i złożonych, czytanie, pisanie, aktualizację słownika czynnego i biernego.

Dla kogo?

- dla pacjentów po udarach

- dla pacjentów z uszkodzeniami neurologicznymi po wypadkach komunikacyjnych lub chorobach nowotworowych

- dla pacjentów z zaburzeniami mowy o typie afazji lub dyzartrii

- dla pacjentów z zaburzeniami funkcji poznawczych i językowych

- dla pacjentów z zaburzeniami połykania